உண்மையான அன்பு என்பது வாழும் காலம் வரை மட்டுமல்ல, மரணத்தைக் கடந்தும் வாழும் என்பதற்கு ஆந்திர மாநிலத்தில் நிகழ்ந்துள்ள நெகிழ்ச்சியான சம்பவமே சான்றாக மாறியுள்ளது. ஆந்திர மாநிலம் கடப்பா மாவட்டம், சின்ன சௌக் பகுதியில் உள்ள கோஆப்பரேட்டிவ் காலனியைச் சேர்ந்தவர் பி. ராம்மோகன் ராஜு. இவர் ஆந்திர மருத்துவக் கல்வித் துறையில் உதவி இயக்குநராகப் பணியாற்றி ஓய்வுபெற்ற ஓர் அரசு அதிகாரி ஆவார். இவருக்கும் ராஜ்யலட்சுமி என்ற பெண்ணுக்கும் கடந்த 1978 ஆம் ஆண்டு பெரியோர்களால் திருமணம் செய்து வைக்கப்பட்டது. இந்தத் தம்பதியருக்கு நான்கு மகள்கள் உள்ளனர். சுமார் 33 வருடங்கள் தங்களது இல்லற வாழ்க்கையை மிகவும் அன்னியோன்னியமாகவும், எல்லையற்ற பாசத்தோடும் கடந்து வந்த இந்தத் தம்பதியரின் ஆழமான காதல், அந்தப் பகுதி மக்கள் அனைவரையும் வியப்பிலும் நெகிழ்ச்சியிலும் ஆழ்த்திய ஒன்றாகவே இருந்து வந்தது.
மனைவியின் மறைவும் சொல்லொணாத் துயரமும்
இந்நிலையில், கடந்த 2011 ஆம் ஆண்டில் ராம்மோகன் ராஜுவின் மனைவி ராஜ்யலட்சுமி கொடிய புற்றுநோய் பாதிப்பால் சிகிச்சை பலனின்றி இயற்கை எய்தினார். தனது உயிரினும் மேலான மனைவியின் திடீர் பிரிவை ராம்மோகன் ராஜுவால் சற்றும் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. அவர் சொல்லொணாத் துயரத்திலும், பெரும் மனவேதனையிலும் மூழ்கினார். தன் வாழ்நாள் முழுவதும் இன்ப துன்பங்களில் தனக்கு நிழலாகத் துண நின்ற மனைவி, மண்ணுலகை விட்டு மறைந்த பிறகும் என்றென்றும் தன்னோடுதான் இருக்க வேண்டும் என்று அவர் மனதார விரும்பினார். திருமணத்தின் போது மூன்று முடிச்சுகளுடன் தொடங்கிய தங்களது புனிதமான பந்தம், உடல் மண்ணுக்குள் சென்ற பிறகும் கூட ஒருபோதும் பிரிந்துவிடக் கூடாது என்பதில் அவர் மிக உறுதியாக இருந்தார்.
உயிரோடு இருக்கும்போதே கட்டப்பட்ட கல்லறை
இதன் காரணமாக, தனது மனைவி ராஜ்யலட்சுமியின் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்ட அதே மயானத்தில், அவரது கல்லறைக்கு மிக அருகிலேயே தனக்கும் ஒரு இடத்தை ஒதுக்கித் தர வேண்டும் என்று மயான நிர்வாகத்திடம் ராம்மோகன் ராஜு முறைப்படி கோரிக்கை வைத்தார். அதற்கு மயான நிர்வாகமும் உரிய அனுமதி வழங்கியது. அனுமதி கிடைத்த உடனே, தான் தற்போதும் நல்ல ஆரோக்கியத்துடன் உயிரோடு இருக்கும் போதே, மறைந்த தனது மனைவியின் கல்லறைக்கு ஒட்டியவாறே தனக்கான கல்லறையையும் அவர் முழுமையாகக் கட்டி முடித்தார். “ராஜ்யலட்சுமி, நான் எப்போதுமே உன்னுடனேயே தான் இருக்கிறேன்” என்ற மாறாத காதல் உணர்வை வெளிப்படுத்தும் விதமாகவே அவர் இந்த விசித்திரமான காரியத்தைச் செய்து முடித்துள்ளார்.
மகள்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்ட இறுதிச் சடங்கு பணம்
மேலும், தனது மறைவுக்குப் பிறகு தங்களது மகள்களுக்கு இறுதிச் சடங்கு செய்வதிலோ அல்லது அதற்கான செலவுகளைக் கையாளுவதிலோ எந்தவொரு சிரமமும் ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதில் அவர் அக்கறையோடு செயல்பட்டுள்ளார். இதற்காகத் தனது ஓய்வூதியச் சேமிப்புப் பணத்திலிருந்து நான்கு லட்சம் ரூபாயைத் தனது மகள்களிடம் அவர் முன்கூட்டியே தற்போதே ஒப்படைத்து விட்டார். தான் இறந்த பிறகு அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு மட்டுமே தனது இறுதிச் சடங்குகளை எவ்விதக் குறையுமின்றிச் சிறப்பாகச் செய்ய வேண்டும் என்றும், தனது விருப்பப்படியே தனது மனைவியின் கல்லறைக்கு அருகிலேயே தன்னை அடக்கம் செய்ய வேண்டும் என்றும் அவர் மகள்களிடம் உருக்கமாகக் கேட்டுக் கொண்டுள்ளார்.
இறுதி ஊர்வலத்தை விமரிசையாகக் கொண்டாடத் திட்டம்
இதுமட்டுமன்றி, தனது மரணம் என்பது ஒரு சோகமான நிகழ்வாக இல்லாமல், தனது மனைவியுடன் தான் மீண்டும் இணையப் போகும் ஒரு கொண்டாட்டமாக அமைய வேண்டும் என்று அவர் எண்ணினார். அதற்காகத் தனது இறுதி ஊர்வலத்தை இசை மற்றும் கொண்டாட்டங்களுடன் நடத்துவதற்கெனத் தனது நெருங்கிய நண்பர்களிடம் இப்போதே 50,000 ரூபாயை முன்கூட்டியே கொடுத்து வைத்துள்ளார். இன்றைய காலகட்டத்தில் சிறிய காரணங்களுக்காக உறவுகள் மிக எளிதாக முறிந்து போகும் நிலையில், வாழ்ந்த காலத்திலும் மறைந்த பிறகும் மனைவியுடன் மட்டுமே இணைந்திருக்க விரும்பும் இந்த முதியவரின் காதல் அற்புதம் வாய்ந்தது. அன்று உலகப் புகழ்பெற்ற ஷாஜகான் தனது மனைவி மும்தாஜின் நினைவாகத் தாஜமஹாலைக் கட்டினார் என்றால், கடப்பாவைச் சேர்ந்த இந்த ஓய்வுபெற்ற அதிகாரி, காதலின் உன்னத சின்னமாகத் தனது சொந்த கல்லறையையே கட்டி முடித்து, நவீன காலத்துக் காதலுக்கு ஒரு புதிய இலக்கணத்தை வகுத்துள்ளார்.
